hiaat

/hiˈjat/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een ontbrekend deel, met name in een tekst of ander bestand
Door dit hiaat is het onmogelijk na te gaan wat er precies gebeurd is.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leemte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1860

Engelshiatus