hoofdgetuige
mannelijk/vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van hoofdgetuige?
hoofdgetuige betekent: belangrijkste persoon die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- belangrijkste persoon die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
Voorbeelden van "hoofdgetuige" in een zin
- 'Jawel. Zonder twijfel, want als je het goed hebt vertaald, verklaarde hij dat de hoofdgetuige van de aanklager ten dode was opgeschreven voor jouw verhoor.
- Volgens de advocaat van PrisonLAW zijn er grote fouten gemaakt in zijn proces. De hoofdgetuige was een voor moord veroordeelde heroïnejunk die van de aanklager, in ruil voor een belastende verklaring, strafvermindering kreeg. Tijdens de zitting verzweeg hij zijn verslaving en veroordeling. De aanklager is later door de FBI schuldig bevonden aan corruptie.
Veelgestelde vragen over hoofdgetuige
Wat is de betekenis van hoofdgetuige?
hoofdgetuige betekent: belangrijkste persoon die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
Welk woordgeslacht heeft hoofdgetuige?
hoofdgetuige is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je hoofdgetuige in een zin?
Voorbeeld: “'Jawel. Zonder twijfel, want als je het goed hebt vertaald, verklaarde hij dat de hoofdgetuige van de aanklager ten dode was opgeschreven voor jouw verhoor.”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek