impertinentie
Wat is de betekenis van impertinentie?
impertinentie betekent: handeling die uiting geeft aan een gebrek aan achting of beleefdheid
Betekenis
- handeling die uiting geeft aan een gebrek aan achting of beleefdheid
Voorbeelden van "impertinentie" in een zin
- Even glinsterde het sap tussen haar lippen, toen slikte zij, en het was of het enige onderwerp waar Willem Augustijn met haar over spreken wilde voorgoed verdween in de diepte van haar geveinsde descretie; of zij het met razendsnel raffinement, door een impertinentie op zich te nemen die zij niet begaan had, voor eens en altijd had ingepakt en opgeborgen in de secretaire van het privé-domein.
- Mag ik u eigenlijk wel tutoyeren? U kent mij niet, maar ik ken jou beter dan sommige figuren die al jaren stamgast aan mijn verjaardagstafel zijn. Tegelijk bewonder ik u, uw bescheidenheid en uw volharding, zozeer dat enige beleefdheid gepast zou zijn. Met gevaar voor impertinentie: het blijft jij.
Betekenis en uitleg van impertinentie
Impertinentie verwijst naar een houding of gedrag dat ongepast of onbeschoft is, vaak door gebrek aan respect of fatsoen. Het kan ook duiden op ongewenste of ongebrechte bemoeienis met andermans zaken.
Je gebruikt het woord impertinentie wanneer iemand zich op een storende of onbeleefde manier gedraagt, vooral in sociale situaties. Het kan bijvoorbeeld worden gebruikt om het gedrag van iemand te beschrijven die zich opdringerig opstelt of zich niet houdt aan de gebruikelijke beleefdheidsnormen. De nuance van het woord ligt in de combinatie van onbeschoftheid en een zekere onschuld of naïviteit, waardoor de dader misschien niet doorheeft dat hij of zij ongepast is.
Voorbeelden
- De impertinentie van de jonge man viel op, toen hij zonder uitnodiging zich bij het gesprek voegde en persoonlijke vragen stelde.
- Haar impertinentie tijdens het formele diner zorgde ervoor dat de andere gasten zich ongemakkelijk voelden.
- De impertinentie van de kinderen in de klas leidde tot een gesprek over respect en grenzen.
Woordoorsprong
Het woord impertinentie is afgeleid van het Latijnse 'impertinens', wat 'niet passend' of 'niet van toepassing' betekent. Dit wijst op een gedrag dat niet in overeenstemming is met de sociale normen.
Veelgestelde vragen over impertinentie
Wat is de betekenis van impertinentie?
impertinentie betekent: handeling die uiting geeft aan een gebrek aan achting of beleefdheid
Welk woordgeslacht heeft impertinentie?
impertinentie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van impertinentie?
Synoniemen van impertinentie zijn: vrijpostigheid, onbeschaamdheid, onhebbelijkheid, onbeschoftheid, brutaalheid.
Hoe gebruik je impertinentie in een zin?
Voorbeeld: “Even glinsterde het sap tussen haar lippen, toen slikte zij, en het was of het enige onderwerp waar Willem Augustijn met haar over spreken wilde voorgoed verdween in de diepte van haar geveinsde descretie; of zij het met razendsnel raffinement, door een impertinentie op zich te nemen die zij niet begaan had, voor eens en altijd had ingepakt en opgeborgen in de secretaire van het privé-domein.”
Etymologie
* van "impertinence", op te vatten als afgeleid van impertinent