impuls

mannelijk (de)/ɪmˈpʏls/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

innerlijke drang, opwelling bijv. een driftimpuls, dwangimpuls
Meestal wint de ratio het over de dierlijke impuls.
natuurkunde (natuurkunde) een vector wiens lengte gelijk is aan het product van massa en snelheid
stimulering, een duw in de rug bijv. een groei-impuls, kwaliteitsimpuls
Dalende olieprijzen zouden de Nederlandse economie een positieve impuls kunnen geven.
elektrotechniek (elektrotechniek) kortstondige elektrische spanning of stroom (de ideale puls is oneindig kort en heeft een energieinhoud van één)
medisch (medisch) wat door een zenuw als gevolg van een prikkel overgebracht wordt, zenuwprikkel

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘prikkel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

Engelsimpulse, access, momentum

Fransimpulsion, incitation, quantité de mouvement

DuitsAntrieb, Auftrieb, Impuls

Spaansimpulso, instinto, cantidad de movimiento

Italiaansquantità di moto

Portugeesmomento linear

Russischимпульс, Импульс

Chinees动量

Japans運動量

Koreaans운동량

Arabischزخم الحركة

Turksmomentum

Poolspęd

Zweedsrörelsemängd

Deenstilstrømning, løft, impuls