aandrift

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈandrɪft/

Wat is de betekenis van aandrift?

aandrift betekent: sterke opwelling om iets te doen, innerlijke drang

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. sterke opwelling om iets te doen, innerlijke drang

Betekenis en uitleg van aandrift

Aandrift verwijst naar de natuurlijke neiging of de richting waarin iets of iemand zich beweegt, vaak zonder duidelijke sturing. Het kan ook de toestand beschrijven waarin iets wordt meegevoerd door externe krachten, zoals wind of water.

Dit woord wordt vaak gebruikt in contexten waarin beweging en invloed een rol spelen, zoals in de natuur of in menselijke gedragingen. Je kunt 'aandrift' toepassen als je het hebt over de koers die een schip volgt of wanneer iemand zich laat meevoeren door zijn emoties. Het geeft een gevoel van overgave aan de omstandigheden, wat zowel positief als negatief kan zijn.

Voorbeelden

  • De zeilers moesten hun koers aanpassen omdat de aandrift van de stroming hen afleidde van hun bestemming.
  • Door de aandrift van zijn gedachten raakte hij verzeild in een eindeloze dagdroom.
  • Tijdens de storm op zee was de aandrift van de golven zo sterk dat het schip bijna omsloeg.

Woordoorsprong

Het woord 'aandrift' is samengesteld uit 'aan' en 'drift', waarbij 'drift' verwijst naar de beweging of stroming. Het heeft sterke verbindingen met termen die beweging en richting aanduiden.

Veelgestelde vragen over aandrift

Wat is de betekenis van aandrift?

aandrift betekent: sterke opwelling om iets te doen, innerlijke drang

Welk woordgeslacht heeft aandrift?

aandrift is een mannelijk/vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van aandrift?

Synoniemen van aandrift zijn: impuls, drang, aandrang, opwelling.

Vertalingen

Engelsimpulse, access
Fransimpulsion, incitation
DuitsAntrieb, Trieb
Spaansimpulso, instinto
Deenstilstrømning