inbeslagneming
vrouwelijk (de)/ˌɪmbəˈslɑxnemɪŋ/
Wat is de betekenis van inbeslagneming?
inbeslagneming betekent: (juridisch) een civielrechtelijke of strafrechtelijke maatregel die iemand de beschikking over een voorwerp of vermogensrecht ontneemt of beperkt ten behoeve van een ander (het civiele recht) of de maatschappij (het strafrecht)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) een civielrechtelijke of strafrechtelijke maatregel die iemand de beschikking over een voorwerp of vermogensrecht ontneemt of beperkt ten behoeve van een ander (het civiele recht) of de maatschappij (het strafrecht)
Veelgestelde vragen over inbeslagneming
Wat is de betekenis van inbeslagneming?
inbeslagneming betekent: (juridisch) een civielrechtelijke of strafrechtelijke maatregel die iemand de beschikking over een voorwerp of vermogensrecht ontneemt of beperkt ten behoeve van een ander (het civiele recht) of de maatschappij (het strafrecht)
Welk woordgeslacht heeft inbeslagneming?
inbeslagneming is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van inbeslagneming?
Synoniemen van inbeslagneming zijn: beslaglegging, confiscatie, inbeslagname, opeising.
Etymologie
*Samenstellende afleiding van in beslag en de stam van nemen
Vertalingen
Spaansembargo, secuestro
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek