klemtoon

mannelijk (de)/ˈklɛmton/

Wat is de betekenis van klemtoon?

klemtoon betekent: (taalkunde) sterkere intonatie waarmee een lettergreep van een woord wordt uitgesproken

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) sterkere intonatie waarmee een lettergreep van een woord wordt uitgesproken

Betekenis en uitleg van klemtoon

Klemtoon verwijst naar de nadruk die op een bepaalde lettergreep in een woord of op een bepaald woord in een zin wordt gelegd. Het is als het geven van een extra duwtje aan die specifieke klank, zodat het meer opvalt in de spraak.

Je gebruikt het woord klemtoon vaak wanneer je praat over hoe woorden worden uitgesproken of wanneer je de betekenis van een zin wilt verduidelijken. In het Nederlands kan de klemtoon variëren afhankelijk van de context, wat soms leidt tot verschillende betekenissen. Het is ook belangrijk in poëzie en muziek, waar de juiste klemtoon de ritme en emotie kan beïnvloeden.

Voorbeelden

  • In het woord 'computer' ligt de klemtoon op de tweede lettergreep: com-PU-ter.
  • Bij het benadrukken van een belangrijk punt in je presentatie is het essentieel om de juiste klemtoon te gebruiken.
  • In het woord 'telefoon' ligt de klemtoon op de laatste lettergreep: tele-FOON.

Woordoorsprong

Het woord klemtoon is afkomstig van het Middelnederlandse 'clemton', dat 'nadruk' of 'steun' betekent. Het is gerelateerd aan het Duitse 'Betonung', wat ook nadruk of accent betekent.

Veelgestelde vragen over klemtoon

Wat is de betekenis van klemtoon?

klemtoon betekent: (taalkunde) sterkere intonatie waarmee een lettergreep van een woord wordt uitgesproken

Welk woordgeslacht heeft klemtoon?

klemtoon is een mannelijk (de).

Wat zijn synoniemen van klemtoon?

Synoniemen van klemtoon zijn: accent, nadruk.

Etymologie

* In de betekenis van ‘nadruk’ voor het eerst aangetroffen in 1723

Vertalingen

Engelsstress
Fransaccent
DuitsBetonung, Akzent, Nachdruck
Spaansacento
Italiaansaccento
Turksvurgu