klinker
mannelijk (de)/ˈklɪŋkər/
Wat is de betekenis van klinker?
klinker betekent: (taalkunde) elke spraakklank waarbij de ademstroom nergens wordt afgeknepen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) elke spraakklank waarbij de ademstroom nergens wordt afgeknepen
- een letter of teken dat een dergelijke spraakklank voorstelt
- (bouwkunde) een harde baksteen die door zijn structuur geen water opzuigt
- (beroep) Iemand die geholpen door de nageljongen met klinknagels voorwerpen aan elkaar klinkt
Voorbeelden van "klinker" in een zin
- Het Nederlands kent ongeveer zestien klinkers die als foneem fungeren.
- De meest voorkomende klinker in het Nederlands is de e.
- De klinkers werden door de stratenmaker zorgvuldig in het zandbed gelegd.
Etymologie
**[3] De naam klinker is afkomstig van het heldere geluid dat deze baksteen geeft als er op getikt wordt.
Vertalingen
Engelsvowel, brick
Fransvoyelle
DuitsVokal, Klinker
Spaansvocal
Italiaansvocale
Portugeesvogal
Japans母音
Poolssamogłoska
Zweedsvokal
Deensselvlyd, vokal, klinke
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek