kokkelen

/ˈkɔkələ(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) een geluid voortbrengen zoals dat van een hoen
{{ouds
inerg (inerg) door houding en aanrakingen innige genegenheid laten blijken
Het knuffeltje is heerlijk zacht, maar voor ons niet praktisch om het aan de tut vast te maken. Meneertje grijpgraag trekt zo de tut uit z’n mond en krijgt hem er niet terug in. Het knuffeltje is wel heerlijk om te kokkelen en mee te spelen zonder dat ie aan de tut vast zit.
inerg (inerg) bepaalde eetbare schelpdieren verzamelen
Feitelijk hoort hij nu samen met Taag te kokkelen en niet zinloos boven op de dijk te staan turen, maar Taag, na een heftige woordenwisseling met zijn vader (…), zie: "Neem vandaag maar vrijaf."

*[3] afgeleid van "kokkel"