kolonel
mannelijk (de)/ˌkoloˈnɛl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair), (beroep) een hoge opperofficiersrang, nog net onder de doorgaans hoogste rang van generaal
Etymologie
*Afkomstig van het Latijnse columnella (kleine zuil). Als rang ontstaat de term in laat-zestiende-eeuws Italië. Het woord betekende 'officier die een colonne aanvoert'.
Vertalingen
Spaanscoronel
Russischполковник
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek