krachtterm

mannelijk (de)/ˈkrɑxtɛrᵊm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. woord of uitdrukking, vaak in de vorm van een vloek of schuttingwoord, dat emotionele kracht bijzet aan de uiting, ook als versterkend bijwoord of bijvoeglijk naamwoord.
    De dronken zeeman grossierde in de kleurrijkste krachttermen.

Vertalingen

Engelsexpletive, curse word, force term
Fransexplétive
DuitsKraftausdruck
Spaanspalabrota, taco