moralist

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die vanuit een morele overtuiging kritiek levert op andere mensen
    De geest van die wet was dat euthanasie toepassen niet meer strafbaar was mits een voorgeschreven procedure gevolgd werd. Maar heel wat mensen hebben dit vertaald naar ‘het recht om euthanasie te vragen’. Het verwondert mij dat ook een erudiet moralist als Ignaas Devisch deze uitschuiver maakt.de Standaard VRIJDAG 11 AUGUSTUS 2017
    Seks met dieren is verwerpelijk. Voor die stelling hoeft men geen moralist te zijn. Er zijn gelukkig nog steeds normen en waarden die door een grote meerderheid van de mensheid worden gedeeld. En daarbij hoort het veroordelen van seks met dieren. Tubantia 04-09-2007
  2. humanistisch geestelijk verzorger

Etymologie

*afgeleid van moraal

Vertalingen

Engelsmoralist