nuchter
Wat is de betekenis van nuchter?
nuchter betekent: niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol
Betekenis
- niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol
- geen ontbijt genuttigd hebbend
- niet snel tot emotionaliteit geneigd
Voorbeelden van "nuchter" in een zin
- Nu hij weer nuchter was, bleek hij een heel redelijk mens.
- Hij moest die medicijnen op nuchtere maag inslikken.
- Hij stond bekend om zijn nuchtere kijk.
Betekenis en uitleg van nuchter
Het woord 'nuchter' verwijst naar een staat van geest die vrij is van overdreven emoties of invloeden, vaak in de context van helder en realistisch denken. Wanneer iemand nuchter is, benadert diegene situaties met een praktische en objectieve houding.
Je gebruikt 'nuchter' vaak om iemand te beschrijven die niet snel in paniek raakt en de dingen in perspectief kan zien, zelfs in stressvolle situaties. Dit woord kan ook betrekking hebben op het ontbreken van alcohol in het systeem, zoals in 'nuchter rijden'. Het benadrukt een verstandige en rationele benadering van problemen.
Voorbeelden
- Na het horen van het slechte nieuws bleef ze nuchter en begon meteen met het maken van een plan.
- Hij was nuchter genoeg om te begrijpen dat de problemen op de werkvloer niet van de ene op de andere dag opgelost konden worden.
- Tijdens de vergadering hield hij een nuchtere blik en vermijdde hij emotionele uitbarstingen.
Woordoorsprong
Het woord 'nuchter' komt van het Oudnederlands 'nuchter', wat 'niet dronken' of 'helder van geest' betekent. Het is verwant aan het Duitse 'nüchtern', met een vergelijkbare betekenis.
Veelgestelde vragen over nuchter
Wat is de betekenis van nuchter?
nuchter betekent: niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol
Hoeveel betekenissen heeft nuchter?
nuchter heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je nuchter in een zin?
Voorbeeld: “Nu hij weer nuchter was, bleek hij een heel redelijk mens.”
Etymologie
via Middelnederlands nuchteren van middeleeuws Latijn nocturnus "'s nachts", in de betekenis van ‘niets gegeten of gedronken hebbend’ aangetroffen vanaf het jaar 1240