nuttiger

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die (iets) nuttigt
    Jammer dat de elite nooit wordt aangehouden, terwijl deze groep de grootste nuttigers van alcohol zijn in Marokko. [http://nieuws.marokko.nl/34200/marokko-gaat-bestuurders-testen-op-alcoholgebruik/ nieuws.marokko.nl]

Etymologie

* van nuttigen