obsceniteit

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een onzedelijke uiting of handeling
    Zijn satirische kijk op de mensheid zou Dix later nog danig parten spelen. Twee keer kreeg hij een proces aan zijn broek voor obsceniteit. Hij kwam in beide gevallen goed weg, door de heilige te spelen en zich listig voor te stellen als aanklager van zedenverval. De nazi’s verklaarden zijn kunst nadien ‘ontaard’. Een aantal van zijn sleutelwerken is nog altijd vermist. de Standaard ZATERDAG 4 MAART 2017
    De feiten zouden tussen 1975 en 1978 hebben plaatsgevonden in het Newman Theological College in Edmonton, waar hij toen studeerde. Volgens CBC bekende Dejaeger twee aanklachten wegens grove obsceniteiten. Ook gaf hij toe een jongen en een meisje te hebben aangerand. Een gerechtelijke uitspraak wordt op 22 oktober verwacht. Tubantia 01-10-2015

Etymologie

*afgeleid van obsceen

Vertalingen

Engelsobscenity
Spaansobscenidad