onbewogenheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate waarin men niet emotionele betrokken is
Er bestond voor hem maar één fase in deze overgang van onbewogenheid tot inspiratie, waarin hij in staat was te werken.
Om dezelfde reden maakt ook de verontwaardiging in de internationale gemeenschap weinig indruk op Netanyahu. Ondanks de Israëlische onbewogenheid proberen onder meer Egypte en de Verenigde Naties om het conflict te deëscaleren.

Etymologie

* afleiding van onbewogen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek