onderhandelaar

mannelijk (de)/ˌɔndərˈhɑndəˌlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die onderhandelt

Etymologie

* van onderhandelen

Vertalingen

Fransnégociateur
Duitsforhandler, Unterhändler, Verhandlungsführer
Spaansnegociador
Zweedsförhandlare

Verwante woorden

ondeelbaarondeelbaarheidondeelbaarheidsgedachteondeelbareondefinieerbaarondefinieerbareondegelijkondegelijkeondemocratischondemocratischeondemocratischerondenkbaar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek