onderzoeksrechter
mannelijk (de)/ˈɔndərzuksˌrɛxtər/
Wat is de betekenis van onderzoeksrechter?
onderzoeksrechter betekent: (juridisch) (beroep) rechter die in strafzaken het gerechtelijk vooronderzoek leidt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) (beroep) rechter die in strafzaken het gerechtelijk vooronderzoek leidt
Voorbeelden van "onderzoeksrechter" in een zin
- schoonzoon van de Spaanse koning Juan Carlos is zaterdag in Palma de Mallorca verhoord door een onderzoeksrechter over een corruptieschandaal [http://www.nu.nl/buitenland/3285126/schoonzoon-spaanse-koning-rechter.html www.nu.nl]
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek