ontroven

Wat is de betekenis van ontroven?

ontroven betekent: iets van de eigenaar afnemen zonder toestemming van die eigenaar

Betekenis

werkwoord
  1. iets van de eigenaar afnemen zonder toestemming van die eigenaar

Voorbeelden van "ontroven" in een zin

  • Emo eindigde met de woorden: „Want door Gods genade leven wij in Friesland in een vrijheid die zo groot is, dat de bisschop ons door de zijnen nog geen kuiken met geweld zou kunnen ontroven.”
  • Komt er een moment dat we gaan inzien dat we daarmee onszelf benadelen, onze voorouders onteren en de generaties na ons een kostbaar bezit ontroven? Ik hoop het. Ongefundeerd is die hoop niet: ons is immers de eeuw in het hart gelegd.

Betekenis en uitleg van ontroven

Ontroven betekent iets of iemand ontnemen op een manier die pijn of verdriet veroorzaakt. Het kan verwijzen naar het verlies van bezittingen, maar ook naar emotioneel verlies, zoals het wegnemen van dierbaren of belangrijke herinneringen.

Je gebruikt het woord 'ontroven' vaak in situaties waarin iemand iets kostbaars verliest door toedoen van een ander, of wanneer het verlies zo ingrijpend is dat het een gevoel van ontzetting of verdriet oproept. Het heeft een sterke emotionele lading en kan zowel letterlijk als figuurlijk worden toegepast, bijvoorbeeld als je iemand zijn vrijheid of hoop ontneemt.

Voorbeelden

  • Na de inbraak voelde hij zich ontroven van zijn gevoel van veiligheid in huis.
  • Het verlies van haar moeder heeft haar ontroven van de vreugde die ze vroeger had.
  • De oorlog heeft veel gezinnen ontroven van hun geliefden en hun thuis.

Woordoorsprong

Het woord 'ontroven' is samengesteld uit het voorvoegsel 'ont-' en het werkwoord 'roven', wat 'afnemen' of 'stelen' betekent. Samen geeft het de betekenis van iets afnemen met een emotionele impact.

Veelgestelde vragen over ontroven

Wat is de betekenis van ontroven?

ontroven betekent: iets van de eigenaar afnemen zonder toestemming van die eigenaar

Wat zijn synoniemen van ontroven?

Synoniemen van ontroven zijn: ontnemen, afpikken, plunderen, ontfutselen, ontvreemden.

Hoe gebruik je ontroven in een zin?

Voorbeeld: “Emo eindigde met de woorden: „Want door Gods genade leven wij in Friesland in een vrijheid die zo groot is, dat de bisschop ons door de zijnen nog geen kuiken met geweld zou kunnen ontroven.”

Etymologie

* afleiding van roven