ontzetten

/xxxx/

Betekenis

werkwoord

ov, militair (ov) (militair) een belegering opheffen voor
Zij wisten de stad eindelijk te ontzetten.
ov (ov) hevig doen schrikken
Ik ben zwaar ontzet door wat er is gebeurd.
ov, juridisch (ov), (juridisch) ~ uit de genoemde waardigheid, functie etc. ontnemen
De priester werd uit zijn ambt ontzet.
De rechter kan iemand uit de voogdij ontzetten.
ov, bouwkunde (ov), (bouwkunde) van de rest doen loskomen en/of doen bezwijken/instorten
Door de grote klap raakte een muur ontzet.

*Afgeleid van zetten

Engelsalarm, appal, appall

Spaansconsternar, destituir