oplichting

vrouwelijk (de)/ˈɔplɪxtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken
Hij was betrokken in vele zaken met betrekking tot oplichting, dus dat is niet iemand waar je zaken mee wilt doen.
“We menen dat Milei deel uitmaakt van een organisatie die oplichting organiseert op historisch grote schaal.” [https://www.parool.nl/wereld/miljardenfraude-met-cryptomunt-kan-duur-uitpakken-voor-argentijnse-president-milei~b213e4b95/ www.parool.nl (24 feb 2025)]

Engelsswindle

Fransescroquerie

DuitsBetrug, Schwindel

Spaansestafa

Italiaansfrode, truffa

Poolsoszustwo

Zweedsbedrägeri