opneming

vrouwelijk (de)/ɔˈpnemɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

plaatsen of binnenlaten van iets of iemand
het plaatsen van een persoon in een ziekenhuis of inrichting
Advocaat Joke van der Lem uit Deventer werd vervolgens als die advocaat aangewezen vanwege haar expertise in het strafrecht en de wet Bijzondere Opneming in een Psychiatrisch Ziekenhuis (BOPZ). Volgens het toegepaste artikel 509a wetboek van strafrecht wordt dan een strafzaak in beginsel achter gesloten deuren behandeld, zoals ook bij jeugdzaken. De zitting gisteren begon – achter gesloten deuren - met de vraag of van de beslotenheid moet worden afgeweken. Tubantia 27-08-13 [https://www.tubantia.nl/almelo/man-met-hamer-zocht-eigenlijk-politieman~ab5d6bdf/ Man met hamer zocht eigenlijk politieman]
plaatsen van iemand in een lijst of register
'Geen atleet die bestraft is wegens overtreding van het dopingklassement kan nog meedoen in deze verkiezing', zei Davis. 'Dat geldt ook voor opneming in de Hall of Fame van de IAAF'. Tubantia 14-07-15 [https://www.tubantia.nl/andere-sporten/oud-dopingzondaar-nooit-meer-atleet-van-het-jaar~a12ac6ef/ Oud-dopingzondaar nooit meer atleet van het jaar]
het opmeten van iets

* van opnemen

Engelstaking in, absorption