orante
vrouwelijk (de)/oˈrɑntə/
Wat is de betekenis van orante?
orante betekent: (kunst) (religie) voorstelling van een biddende vrouw in lang gewaad die rechtop staat en de handen naar de hemel heft
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (kunst) (religie) voorstelling van een biddende vrouw in lang gewaad die rechtop staat en de handen naar de hemel heft
Voorbeelden van "orante" in een zin
- Rond haar worden de zeven zonen gegroepeerd, zoals reeds op een verloren gegaan, maar via een 19e-eeuwse tekening bewaard gebleven fresco ca. 600 in het reeds genoemde coemeterium: als orante (biddend de handpalmen ten hemel geheven) in een paradijselijk landschap; boven haar Christus die haar een martelaarskroon aanreikt en naast haar de inscriptie ‘Felicitas cultrix Romanorum’ (beschermster der Romeinen).
- {{ouds|1935/46
Etymologie
*van "orante" of direct van Latijn "orans", in de betekenis "afbeelding van biddende vrouw" aangetroffen vanaf 1882 (zie vindplaats hieronder)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek