ottomane

vrouwelijk (de)/ˌɔtoˈmanə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kussen zonder rugleuning waarop men kan zitten; soort sofa zonder arm- en rugleuning
De graaf zat op een ottomane tussen twee rokende en pratende vrienden in.

Etymologie

*van "ottomane"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek