palataal

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌpalaˈtal/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. fonetiek (fonetiek) spraakklank die gevormd wordt met de tong tegen het harde verhemelte

Etymologie

*van het Latijnse 'palatum' (gehemelte)

Synoniemen

medeklinkerspraakklank

Vertalingen

Spaansconsonante paladial, consonante palatal, paladial
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek