pedant
Wat is de betekenis van pedant?
pedant betekent: (verouderd) iemand die tot taak heeft kinderen te onderwijzen en op te voeden
Betekenis
- (verouderd) iemand die tot taak heeft kinderen te onderwijzen en op te voeden
- (pejoratief) iemand die zichzelf beter en wijzer vindt dan andere mensen
Voorbeelden van "pedant" in een zin
- Het is een eerlijke pedant, wiens beeld we in den anonymen schrijver van de Pelgrimstasch voor oogen krijgen, met een grein van schoolsche of hoogeschoolsche ironie tegenover zichzelf; maar laten ook de anderen, de jongeren, oppassen voor het leerzame bad van ontgoocheling waarin hij hen zal willen dompelen. Hij heeft behoefte te spreken, te onderwijzen: de waarheid die voor hem zelf geen pleizier is geweest.
- De oude, in wezen filologisch georiënteerde geleerde, de polyhistor, die zich, onverschillig of hij nu medicus, jurist, filoloog of theoloog was, in het wetenschappelijk bedrijf vooral op autoriteiten, vaak zelfs nog uit de klassieke oudheid, beriep, had langzamerhand afgedaan. (…) De geleerde van het oude stempel werd steeds meer gezien als een pedant of, erger nog, als een charlatan.
Betekenis en uitleg van pedant
Het woord 'pedant' beschrijft iemand die op een arrogante manier zijn of haar kennis of intellect tentoonstelt. Deze persoon heeft vaak de neiging om anderen te onderwijzen, zelfs als dat niet gevraagd is, wat kan overkomen als een vorm van verwaandheid.
Je gebruikt het woord 'pedant' wanneer je iemand wilt beschrijven die zich beter voelt dan anderen door zijn of haar kennis te etaleren. Het woord heeft vaak een negatieve connotatie; het suggereert dat de persoon niet alleen slim is, maar ook graag laat zien hoe slim hij of zij is. Dit kan leiden tot irritatie bij anderen, vooral in sociale situaties waar bescheidenheid gewaardeerd wordt.
Voorbeelden
- De pedante manier waarop hij zijn kennis over geschiedenis deelde, maakte de groep ongemakkelijk.
- Tijdens de vergadering had zij een pedante houding, waarbij ze elke vraag met een zelfvoldane glimlach beantwoordde.
- Hoewel ze goed op de hoogte was van de nieuwste technologieën, maakte haar pedante presentatie het moeilijk voor anderen om betrokken te blijven.
Woordoorsprong
Het woord 'pedant' komt van het Franse 'pédant', wat 'onderwijzend' of 'lerend' betekent. Het is afgeleid van het Latijnse 'paedagogus', wat 'leraar' betekent.
Veelgestelde vragen over pedant
Wat is de betekenis van pedant?
pedant betekent: (verouderd) iemand die tot taak heeft kinderen te onderwijzen en op te voeden
Hoeveel betekenissen heeft pedant?
pedant heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft pedant?
pedant is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van pedant?
Synoniemen van pedant zijn: opvoeder, onderwijzer, schoolmeester, wijsneus, verwaand.
Hoe gebruik je pedant in een zin?
Voorbeeld: “Het is een eerlijke pedant, wiens beeld we in den anonymen schrijver van de Pelgrimstasch voor oogen krijgen, met een grein van schoolsche of hoogeschoolsche ironie tegenover zichzelf; maar laten ook de anderen, de jongeren, oppassen voor het leerzame bad van ontgoocheling waarin hij hen zal willen dompelen. Hij heeft behoefte te spreken, te onderwijzen: de waarheid die voor hem zelf geen pleizier is geweest.”
Etymologie
* via "pédant" van "pedante" [http://www.dbnl.org/tekst/_doc003198401_01/_doc003198401_01_0008.php?q=de%20pedanthl1 "Waar de pedant pedant werd, een aanvulling op het WNT" in: Documentatieblad werkgroep Achttiende eeuw. jrg. 16 deel 2 nr. 63/64 (1984) APA - Holland Universiteits Pers, Amsterdam & Maarssen]; p. 109; geraadpleegd 2018-05-27