Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

plosief

mannelijk (de)/ploˈsif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal
In het Nederlands worden stemhebbende plosieven, net als stemhebbende fricatieven, aan het eind van een lettergreep stemloos gemaakt.

Engelsplosive, stop consonant

Fransconsonne occlusive

DuitsPlosiv

Spaansconsonante oclusiva

Italiaansconsonante occlusiva

Portugeesconsoante oclusiva

RussischВзрывные согласные, смычный

Chinees塞音

Japans破裂音

Koreaans파열음

Arabischصامت انفجاري

Poolsspółgłoska zwarta

Zweedsklusil

Deensklusil