procureur
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (geschiedenis) (juridisch) (beroep) iemand die de gedingvoerende partijen in een civiel rechtsgeding vertegenwoordigt zonder als raadsman op te treden
- fijne gerookte ham van de hals/het schouderstuk van de varkensrib zonder been
Etymologie
* van het Franse procurer
Vertalingen
Spaansprocurador
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek