publiek

publiek betekent: een groep toeschouwers; groep bezoekers

onzijdig (het)/pyˈblik/

Wat is de betekenis van publiek?

publiek betekent: een groep toeschouwers; groep bezoekers

zelfstandig naamwoord

Het publiek komt niet meer bij van het lachen.
Nederland won uiteindelijk toch door een daverende score bij de tv-kijkers thuis. Van het publiek kreeg hij 261 punten, waarmee hij tweede werd achter Noorwegen. Tubantia Stefan Raatgever 19 mei. 2019 [https://www.tubantia.nl/dossier-duncan-wint-songfestival/duncan-doet-waar-nederland-na-44-jaar-naar-smachtte~afc527e7/ Duncan doet waar Nederland na 44 jaar naar smachtte]
Als de gewrichten het begeven, klinken luide knallen, tot jolijt bij het publiek. {{Aut|Pfeiffer, Ilja Leonard
Iedereen op Curaçao moet thuisblijven. De regering raadde de inwoners van het eiland aan om te hamsteren. De vervroegde avondklok heeft volgens de DMO-voorzitter niet tot grote ongeregeldheden geleid onder winkelend publiek.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘openbaar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1548

Engelsaudience, public, public

Franspublic, public

DuitsPublikum, öffentlich

Spaansaudiencia, público

Italiaanspubblico, pubblico

Portugeespúblico

Russischпублика, зрители, аудитория

Chinees觀眾, 观众, 公共

Japans聴衆, 公衆

Koreaans공중의

Arabischعام, عمومي

Poolspubliczny

Zweedspublik, offentlig

Deensoffentlig