recalcitrant
ˌrekɑlsiˈtrɑnt
Wat is de betekenis van recalcitrant?
recalcitrant betekent: onwillig, tegendraads, tegenstrevend, dwars
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- onwillig, tegendraads, tegenstrevend, dwars
Voorbeelden van "recalcitrant" in een zin
- De recalcitrante jongeman werd gedwongen om de taak te verrichten.
Veelgestelde vragen over recalcitrant
Wat is de betekenis van recalcitrant?
recalcitrant betekent: onwillig, tegendraads, tegenstrevend, dwars
Hoe gebruik je recalcitrant in een zin?
Voorbeeld: “De recalcitrante jongeman werd gedwongen om de taak te verrichten.”
Etymologie
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘weerspannig’ voor het eerst aangetroffen in 1830
Vertalingen
Duitswiderspenstig
Engelsrecalcitrant
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek