recalcitrantie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. weerspannigheid
    Ik voelde recalcitrantie opwellen, boosheid hoofdwaarts stijgen, protest opborrelen. "Wie geeft u het recht? Wie of wat bent u eigenlijk?"' Maar tot verder gestamel kwam ik niet. Tubantia 30-12-08 [https://www.tubantia.nl/oldenzaal/een-nieuwe-hoogheid-en-een-oude-kogel~a14b185b/ Een nieuwe hoogheid en een oude kogel]

Etymologie

*afgeleid van het Franse récalcitrante ()

Vertalingen

Fransrécalcitrante

Verwante woorden

recalcitrantrecalcitranterecapitulatierecapitulatiesrecapituleerrecapituleerderecapituleerdenrecapituleertrecapitulerenrecapitulerendrecappenrecapte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek