redenaar
Wat is de betekenis van redenaar?
redenaar betekent: iemand die in het openbaar spreekt, een beoefenaar van de welsprekendheid
Betekenis
- iemand die in het openbaar spreekt, een beoefenaar van de welsprekendheid
Voorbeelden van "redenaar" in een zin
- Hij is niet alleen een bevlogen redenaar, hij durft dat ook te laten zien en horen - anders dan veel andere politici in Duitsland, waar bijna driekwart eeuw na de Tweede Wereldoorlog nog altijd een zekere reserve tegenover meeslepende toespraken bestaat. Schulz als spreker vergelijken met Merkel is niet zozeer rock tegenover klassiek, het is muziek tegenover dienstmededelingen. de Standaard 03/september/2017 Juurd Eijsvoogel
- Het is een zeldzaamheid in het topvoetbal: de commercieel directeur die ook technisch directeur is. Jan van Halst is allebei, maar het werkt niet. Van Halst is een commerciële man bij uitstek, het ideale uithangbord van FC Twente. Bedrijven vinden het mooi als híj op bezoek komt en niet zomaar een onbekende. Van Halst is een geboren redenaar, zijn boodschap verkoopt. Tubantia Leon ten Voorde en Fardau Wagenaar 29-augustus-2017
Betekenis en uitleg van redenaar
Een redenaar is iemand die vaardig en overtuigend kan spreken, vaak in het openbaar. Denk aan iemand die met passie en flair een toespraak houdt of een debat leidt, waarbij hij of zij het publiek weet te boeien en te inspireren.
Het woord 'redenaar' wordt vaak gebruikt in de context van politiek, onderwijs of evenementen waar toespraken worden gegeven. Een goede redenaar begrijpt niet alleen de kunst van het spreken, maar kan ook de emoties en gedachten van het publiek aanspreken. Het kan ook verwijzen naar iemand die effectief argumenteert in een discussie of debat.
Voorbeelden
- De redenaar wist het publiek te raken met zijn krachtige woorden en inspirerende verhaal.
- Tijdens de verkiezingen was de redenaar van de oppositie een ware meester in het overtuigen van de kiezers.
- In de klas werd zij geprezen als een redenaar, omdat ze haar ideeën altijd helder en overtuigend kon overbrengen.
Woordoorsprong
Het woord 'redenaar' komt van het Nederlandse woord 'reden', wat 'spreken' of 'toespraak houden' betekent, gecombineerd met het achtervoegsel '-aar', wat iemand aanduidt die een bepaalde handeling verricht.
Veelgestelde vragen over redenaar
Wat is de betekenis van redenaar?
redenaar betekent: iemand die in het openbaar spreekt, een beoefenaar van de welsprekendheid
Welk woordgeslacht heeft redenaar?
redenaar is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van redenaar?
Synoniemen van redenaar zijn: woordvoerder, preker, betoger, orator, retor.
Hoe gebruik je redenaar in een zin?
Voorbeeld: “Hij is niet alleen een bevlogen redenaar, hij durft dat ook te laten zien en horen - anders dan veel andere politici in Duitsland, waar bijna driekwart eeuw na de Tweede Wereldoorlog nog altijd een zekere reserve tegenover meeslepende toespraken bestaat. Schulz als spreker vergelijken met Merkel is niet zozeer rock tegenover klassiek, het is muziek tegenover dienstmededelingen. de Standaard 03/september/2017 Juurd Eijsvoogel”
Etymologie
* van redeneren