schreeuwen
Wat is de betekenis van schreeuwen?
schreeuwen betekent: (ov) luid en geforceerd gebruiken van het stemgeluid
Betekenis
- (ov) luid en geforceerd gebruiken van het stemgeluid
Voorbeelden van "schreeuwen" in een zin
- "Pas op!", schreeuwde hij.
- De luitenant schreeuwde een bevel
- Franse kinderen schreeuwen nietTerwijl Nederlandse moeders over het strand schallen: 'Kevin, hiieeerrr kooomeeen…’, praten Franse moeders alleen op gedempte toon met hun kinderen. Sterker nog; ik heb een heel gezin naast ons een hele dag lang alleen op fluistertoon met elkaar horen praten. Niemand viel uit zijn of haar rol. Heerlijk rustig. Waarom moeten wij eigenlijk altijd zo tetteren?
Betekenis en uitleg van schreeuwen
Schreeuwen is het uiten van je stem op een krachtige en vaak luide manier. Het kan zowel een uiting van vreugde als van frustratie zijn, afhankelijk van de situatie.
Je gebruikt het woord 'schreeuwen' wanneer iemand zijn stem verheft, meestal om aandacht te trekken of om emoties kracht bij te zetten. Dit kan voorkomen in stressvolle situaties, zoals bij een ruzie, maar ook bij blijdschap, bijvoorbeeld tijdens een sportevenement. De nuance van het woord kan variëren van oprechte emotie tot onbeschoft gedrag, afhankelijk van de context.
Voorbeelden
- Toen het team het winnende doelpunt scoorde, begonnen de fans te schreeuwen van blijdschap.
- In de drukke straat moest ze schreeuwen om gehoord te worden boven het verkeerslawaai.
- Hij schreeuwde van frustratie toen hij ontdekte dat zijn laptop was gestolen.
Woordoorsprong
Het woord 'schreeuwen' komt van het Oudnederlands 'screuwen', wat 'roepen' of 'roepen met veel volume' betekende. Het is verwant aan woorden in andere Germaanse talen die ook een vergelijkbare betekenis hebben.
Veelgestelde vragen over schreeuwen
Wat is de betekenis van schreeuwen?
schreeuwen betekent: (ov) luid en geforceerd gebruiken van het stemgeluid
Hoe gebruik je schreeuwen in een zin?
Voorbeeld: “"Pas op!", schreeuwde hij.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘luid roepen’ voor het eerst aangetroffen in 1479 . Vanwege deze late attestering is "schreeuwen" mogelijk geen erfwoord, maar analogisch gevormd, aan bijv. Nederlands "spuwen" naast (Middelnederlands) spiën.