schreeuwend

/ˈsxrewənt/

Betekenis

werkwoord

heel hard roepend
Hard schreeuwende buren zijn een bron van ergernis.
figuurlijk (figuurlijk) al te zeer opvallend, in te hoge mate
Er was een schreeuwend tekort aan geld.
Skikleding uitgevoerd in schreeuwende kleuren is niet meer in de mode.
Luidkeels schreeuwend en wild zwaaiend met mijn armen hoopte ik de mensen voor me te doen stoppen, maar ze waren te ver vooruit en zagen me niet.

Etymologie

*"schreeuwen" met de uitgang -d

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek