spreken

/ˈspreːkə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) zich met behulp van de stem uiten
Hij sprak heel zachtjes.
'Je bent er nu en ik vind het fijn je te spreken.'
Mijn dochter werd die dag 15 jaar oud en ik hoopte haar te kunnen spreken en zien via Facetime.
zich met behulp van de stem kunnen uiten in een bepaald taal
Ze spraken geen woord Engels, maar met handen en voeten kwamen we een heel eind.
inerg (inerg) ~ over een bepaald onderwerp aansnijden
Hij sprak daar met geen woord over.

:West: : speak (: sprecan, specan), : sprechen, (: sprehhan), : sprekke, spreeke (Oudfries: spreka)

iemand niet te na gesproken — iemand, veelal uit respect, uitsluiten van de gedane uitspraak
niet te spreken zijn over iets — ergens erg op tegen zijn, boos zijn over iets
bij zichzelf spreken — denken, tot zichzelf spreken in gedachten.
Spreken is zilver, zwijgen is goud. — soms kun je beter je mond houden
Boekdelen spreken — iets zeer duidelijk kunnen zien, bv in iemand gezicht
De prins spreken — Dronken zijn
Een hartig woordje met iemand spreken.
Iemand onder vier ogen spreken — praten met iemand zonder dat anderen erbij zijn

Engelsspeak

Fransparler

Duitssprechen

Spaanshablar

Italiaansparlare

Portugeesfalar

Russischговорить

Chinees说, 说话

Japans話す

Poolsmówić

Zweedsprata

Deenstale