sproke
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈsprokə/
Wat is de betekenis van sproke?
sproke betekent: (letterkunde) korte middeleeuwse verhalen in versvorm met een opvoedende strekking over zeer uiteenlopende onderwerpen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (letterkunde) korte middeleeuwse verhalen in versvorm met een opvoedende strekking over zeer uiteenlopende onderwerpen
Voorbeelden van "sproke" in een zin
- Zo bevat het boek meer dan vijfhonderd rijmspreuken: middeleeuwse levenswijsheden van het type 'Wildi bliven in u ere, / so staet vaste - het wait zere,' en ruim honderd sproken: korte gedichten over minne, mirakels en moraal.
Veelgestelde vragen over sproke
Wat is de betekenis van sproke?
sproke betekent: (letterkunde) korte middeleeuwse verhalen in versvorm met een opvoedende strekking over zeer uiteenlopende onderwerpen
Welk woordgeslacht heeft sproke?
sproke is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je sproke in een zin?
Voorbeeld: “Zo bevat het boek meer dan vijfhonderd rijmspreuken: middeleeuwse levenswijsheden van het type 'Wildi bliven in u ere, / so staet vaste - het wait zere,' en ruim honderd sproken: korte gedichten over minne, mirakels en moraal.”
Etymologie
*(erfwoord): Middelnederlands sprōke, sprooc ‘gezegde, kort verhaal, gedicht’. Bijvorm van spreuk. Verkleiningsvorm sprookje.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek