sprokkelaar
mannelijk (de)/plaatshouder taxonomie/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die sprokkelt
- (dierkunde) larve van de kokerjuffer, die stukjes hout, biezen e.d. verzamelt
- (zangvogels) een zangvogel uit de familie (ovenvogels). Deze soort komt voor op de savannen van Paraguay tot zuidelijk Brazilië, Uruguay en centraal Argentinië
Etymologie
* van sprokkelen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek