steen

/sten/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(m)/(n) harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar ook andere mineralen omvattend
Huizen worden vaak van steen gemaakt, omdat het zo goed bestand is tegen weersinvloeden.
Zittend op een steen aten we wat de pot schafte.
(m) een fragment van deze stof
Er ligt een kleine steen op het garagepad.
Vanachter mijn struik gooide ik wat kleine steentjes naar hem toe.
Na uren lopen en een hele tijd zoeken vond ik een vlakke plek voor mijn tent en gooide ik eerst een aantal stenen de struiken in om eventuele slangen te verjagen.
informeel (informeel) als linkerdeel van een samengesteld bijvoeglijk naamwoord om de betekenis van het rechterdeel te versterkenDe eerste betekenis "harde stof" is bij sommige van deze woorden ook mogelijk.
(n) vogelziekte veroorzaakt door het organisme Trichomonas gallinae

**[3] wellicht onder invloed van e woorden als "steinalt", "steinhart", "steinkalt", "steinreich", "steintot"; vergelijk kei

steen des aanstoots — specifieke aanleiding voor woede
stenen voor brood geven — iets geven waar de ander niets aan heeft
steen en been klagen — heel erg klagen, zeuren
de steen der wijzen zoeken — een oplossing zoeken voor iets wat bijna niet op te lossen is
de eerste steen werpen — de eerste zijn met beschuldigingen
een hart van steen hebben — geen medelijden met anderen hebben
huishouden van Jan Steen — rommelig huishouden
een steentje bijdragen aan — helpen met de opbouw van

Engelsstone

Franspierre

DuitsStein

Spaanspiedra

Russischкамень

Turkstaş

Poolskamień