Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
tanka
mannelijk (de)/ˈtɑŋka/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (dichtkunst) klassiek Japanse versvorm, met vijf regels die achtereenvolgens 5, 7, 5, 7 en 7 lettergrepen hebbenVanaf ca. de 7de tot de 15de eeuw wordt de Japanse poëzie bijna uitsluitend beheerst door de tanka, die vooral aan het hof een belangrijke rol speelde.In de Stijloefeningen transformeert hij het alledaagse Amsterdamse tafereeltje onder meer tot een sonnet, een tanka (een uitgebreide haiku), een flaptekst, een ambtelijk schrijven, een spookverhaal, een medisch tractaat en een blijspel in drie bedrijven.
Etymologie
*van "短歌" (tanka)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek