termieten

/tɛrˈmitə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een orde van op het land levende, kolonievormende insecten. Ze leven voornamelijk in tropische en subtropische gebieden, soms in gematigde streken of zeer hete omgevingen zoals woestijnen. Termieten leven niet in westelijke en noordelijke delen van Europa, het is de enige invloedrijke groep van insecten die daar niet voorkomt
    Het sociale gedrag van termieten is bijvoorbeeld al 145 miljoen jaar oud.

Etymologie

*"termiet" met de uitgang -en

Verwante woorden

termTermaarTermaatTermeertermenTermeulentermiettermietenheuveltermietenheuvelstermijntermijnagendatermijnbedrag
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek