termijn
mannelijk (de)/tɛrˈmɛin/
Wat is de betekenis van termijn?
termijn betekent: een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn
- een begrensde tijdruimte waarin iets moet gebeuren
- een gedeelte van de schuld dat binnen een vaste periode betaald moet worden
Voorbeelden van "termijn" in een zin
- Daar is een termijn voor gesteld.
- Je hebt een termijn van 11 uur.
- Maandag waarschuwde het CBL al dat deze blokkade op langere termijn ook invloed kan hebben op de boodschappen als de leveringen helemaal stilgelegd moeten worden. Ook onder andere de bezorgdienst Picnic en flitsbezorgers als Gorillas ondervinden hinder van de boerenprotesten.
- Wij doen helaas niet aan afbetaling in termijnen.
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘tijdruimte’ voor het eerst aangetroffen in 1226
Uitdrukkingen
- op korte termijn
- op termijn
Vertalingen
Engelsterm
Fransdélai
DuitsTermin, Frist, kurzfristig
Spaanstérmino, plazo, plazo de tiempo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek