terughouding

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het voorzichtig en niet op de voorgrond handelen
Het verzet kon maanden aanhouden, totdat op een avond onvermijdelijk (door telkens weer andere oorzaak) de spanning brak en Ernst zich zonder verdere terughouding aan het glas overgaf.

Etymologie

* van terughouden

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek