woorden
boek
Start
›
T
›
troetelkind
troetelkind
onzijdig (het)
/ˈtrutəlˌkɪnt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
buitengewoon geliefkoosd persoon
figuurlijk
(figuurlijk) gekoesterd voorwerp of idee
Verwante woorden
troebel
troebele
troebelen
troebeler
troebelere
troebelheid
troebelste
troebleerde
troebleert
troebleren
troef
troefaas
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← troetelen
troetelkinderen →