troost

mannelijk (de)/trost/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

steun bij verdriet of pijn
De bronzen medaille bleek een schrale troost voor de competitief ingestelde Jan.
Het zou kloppen als overspel uitsluitend zou worden gepleegd met onbekenden; passanten die in een vlaag van onbeheersbaar verlangen al dan niet eenmalig troost bij elkaar zoeken.
Nella probeert troost te putten uit Cornelia's kordate, huiselijke bezigheden - kletterende pannen, fruitende uien, spetterend spek.

* In de betekenis van ‘opbeuring’ voor het eerst aangetroffen in 1240

Engelscomfort, consolation

Fransconsolation

DuitsTrost

Spaansconsuelo, consolación

Italiaansconsolazione

Portugeesconsolo

Poolswsparcie, pocieszenie

Zweedströst