uitputting

vrouwelijk (de)/ˈœytpʏtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is
42 kilometer hardlopen veroorzaakt bij veel mensen enorme uitputting.

* van uitputten

Engelsexhaustion

Fransépuisement, prostration

DuitsErschöpfung

Spaansagotamiento

Russischизнеможение