voltrekken
Wat is de betekenis van voltrekken?
voltrekken betekent: (ov) ten uitvoer brengen
Betekenis
- (ov) ten uitvoer brengen
- (refl) zich ~: gebeuren
Voorbeelden van "voltrekken" in een zin
- Het vonnis werd hedenmorgen voltrokken.
- Er voltrok zich een ramp.
- Het is stil in Roombeek. Touwen tingen tegen de vlaggenmast waar de driekleur halfstok hangt. In de verte het gejoel van spelende kinderen. Zo’n 70 mensen herdenken vrijdagmiddag 13 mei de ramp die zich 22 jaar eerder voltrok in de Enschedese wijk. Zij staan bij de plek waar de gewraakte vuurwerkcontainers een krater achterlieten. Een gat in de stad.
Betekenis en uitleg van voltrekken
Het woord 'voltrekken' verwijst naar het uitvoeren of plaatsvinden van iets, vaak met een zekere formaliteit of belangrijkheid. Denk aan het moment waarop een gebeurtenis of actie daadwerkelijk gerealiseerd wordt.
Je gebruikt 'voltrekken' vaak in contexten waar een proces of ontwikkeling zijn climax bereikt, zoals bij een huwelijk of een ceremonieel moment. Het woord heeft een serieuze nuance, waardoor het meestal niet in alledaagse gesprekken voorkomt, maar eerder in officiële of plechtige situaties.
Voorbeelden
- De ceremonie zal om drie uur voltrekken in de grote zaal van het kasteel.
- De wet zal op 1 januari 2024 eindelijk voltrekken, wat grote veranderingen met zich meebrengt.
- Na maanden van voorbereiding was het moment daar: de lancering van het nieuwe product zou nu voltrekken.
Woordoorsprong
Het woord 'voltrekken' komt van het Middelnederlandse 'voltrecken', wat betekent 'tot een beslissing komen' of 'afmaken'. Het is samengesteld uit 'vol' en 'trekken', wat de voltooiing van een actie aanduidt.
Veelgestelde vragen over voltrekken
Wat is de betekenis van voltrekken?
voltrekken betekent: (ov) ten uitvoer brengen
Hoeveel betekenissen heeft voltrekken?
voltrekken heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Wat zijn synoniemen van voltrekken?
Synoniemen van voltrekken zijn: uitvoeren, verrichten, gebeuren, plaatshebben, plaatsvinden.
Hoe gebruik je voltrekken in een zin?
Voorbeeld: “Het vonnis werd hedenmorgen voltrokken.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘volvoeren’ voor het eerst aangetroffen in 1368