vordering
vrouwelijk (de)/vɔɾ.dǝ.ɾɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een voortgang, vooruitgang, progressieIk leunde tegen de rotswand en volgde gespannen zijn vorderingen.
- het opeisen van goederen of middelenIn de loop van de Tweede Wereldoorlog werden de middelen van de door Duitsland veroverde gebieden systematisch uitgebuit door middel van roof, dwangarbeid, beroepsbelastingen en vordering.
- eisHet inspectierapport, dat onder meer concludeert dat er sprake is van financieel wanbeheer op de school, vormt de belangrijkste onderbouwing voor Slobs vordering dat het bestuur moet opstappen.
Etymologie
* van vorderen
Vertalingen
Engelsprogress, advance, demand
Fransprogrès, amélioration, réclamation
DuitsFortschritt, Fortgang, Entwicklung
Spaansprogreso, demanda, requisa
Italiaansprogresso
Portugeesprogresso
Russischпрогресс
Chinees进步
Japans進歩
Arabischتقدم
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek