waarheid

vrouwelijk (de)/ˈwarhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dat wat een waar feit is
Ook kwam hij terug op de favorietenrol die hem vanaf het begin werd toegedicht. ,,Ik heb die voorspellingen nooit beschouwd als waarheden. Het waren voorspellingen, meer niet. Tubantia Stefan Raatgever 19 mei. 2019 [https://www.tubantia.nl/dossier-duncan-wint-songfestival/duncan-doet-waar-nederland-na-44-jaar-naar-smachtte~afc527e7/ Duncan doet waar Nederland na 44 jaar naar smachtte]
Naast het feit dat er zeker een kern van waarheid in hun reactie zat, verbaasde ik me vooral over de felle toon van hun afkeuring.
'Ik heb niet gelogen, verdomme. Ik heb je alleen niet de hele waarheid verteld.'
dat wat als waar wordt beschouwd door een persoon of groep

*Afgeleid van waar .

de waarheid in pacht hebben — denken dat men de hele waarheid kent
De harde / naakte / onverbloemde / onverholen / onversneden waarheid — De (confronterende) waarheid zoals die is
Een waarheid als een koe — Iets dat onomstotelijk waar is
Het uur van de waarheid — Het beslissende moment
Ongezouten de waarheid zeggen — Precies zeggen waar het op staat, rechtstreeks de waarheid vertellen
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel. — Zelfs de best bedachte leugens zullen uiteindelijk worden weerlegd
De waarheid ligt [ergens] in het midden. — De waarheid bevat onderdelen van meerdere ogenschijnlijk met elkaar in tegenspraak zijnde stellingen
In [een] oorlog sneuvelt de waarheid als eerste. — Tijdens een oorlog wordt heel veel onjuiste informatie verspreid

Engelstruth

Fransvérité

DuitsWahrheit

Spaansverdad

Russischправда

Japans真理, しんり, shinri

Poolsprawda