wandel

mannelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van wandel?

wandel betekent: gedrag, houding, levenswijze

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. gedrag, houding, levenswijze

Betekenis en uitleg van wandel

Wandel betekent het voortbewegen van de ene naar de andere plek te voet, vaak in een ontspannen tempo. Het is een manier om de omgeving te verkennen en kan zowel recreatief als functioneel zijn.

Je gebruikt het woord 'wandel' vaak wanneer je het hebt over het maken van een ontspannende wandeling in de natuur, of als onderdeel van je dagelijkse routine, zoals naar je werk lopen. Het kan ook een sociale activiteit zijn, waarbij je met vrienden of familie samen wandelt. Wandelingen kunnen verschillende doelen hebben, van recreatie tot sportieve activiteit.

Voorbeelden

  • Na een lange werkweek besloot ik een rustige wandel in het park te maken om tot rust te komen.
  • Tijdens onze vakantie in de bergen maakten we elke ochtend een lange wandel om de frisse lucht in te ademen.
  • De kinderen vroegen of we samen konden wandelen naar de ijswinkel, zodat ze de omgeving konden verkennen.

Woordoorsprong

Het woord 'wandel' komt van het Middelnederlandse 'wandelen', wat 'rondlopen' of 'slenteren' betekende. Het is verwant aan het Duitse 'wandern', dat ook 'wandelen' betekent.

Veelgestelde vragen over wandel

Wat is de betekenis van wandel?

wandel betekent: gedrag, houding, levenswijze

Welk woordgeslacht heeft wandel?

wandel is een mannelijk (de).

Etymologie

*van het Middelnederlands "wandel"

Vertalingen

Engelsbehavior, behaviour, conduct
Spaansconducta, comportamiento