wannabe
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈwonəˌbi/
Wat is de betekenis van wannabe?
wannabe betekent: iemand die erg graag iets wil worden, zonder veel kans op succes
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die erg graag iets wil worden, zonder veel kans op succes
- iemand die doet alsof hij een sociaal aantrekkelijke positie heeft
- (figuurlijk) slechte namaak
- alleen nog maar als nagestreefd doel, aspirant-
- zonder succes nabootsend, namaak-, pseudo-, nep-
Voorbeelden van "wannabe" in een zin
- Als Szary de ‘cool kid’ was en hijzelf de ‘wannabe’, was Friedrich ‘de nerd’ grapt Bronsert.
- Zoals veel generatiegenoten woont ze onder twijfelachtige omstandigheden in Williamsburg, Brooklyn – eerst met een huisgenote, later met haar vriend, de bokser annex literaire wannabe Don, in een huis dat verwarmd moet worden door de oven wagenwijd open te zetten.
- In korte bijdragen op haar website houdt ze de hele stad op de hoogte van de laatste roddels over de bloedstollend mooie Serena, over wie de wildste geruchten rondgaan, de jaloerse Blair, de op seks beluste Chuck, de knappe maar ruggengraatloze Nate, de dromerige Dan en de wannabe Jenny, die dolgraag bij dit selecte clubje zou willen horen.
- Droeftoeters is een ode aan de wannabe, de brulaap, de blufkoning, de tofdoener, de patjepeeër, de blaaskaak en al die andere prutsers die denken dat ze heel wat zijn.
- Ekiz vertelt dat ze op straat soms extreme reacties krijgt. „Iemand riep me laatst na: Hé Turkse wannabe. En nog niet zo lang geleden: ‘Fidan kijk uit, een donkere man in de boom’. Door de één word ik gezien als allochtoon, door de ander als xenofoob.”
Etymologie
* van "wannabe" [http://www.vandentoorntaalentekst.nl/images/Taalbeetje%20januari%202011.pdf Taalbeetje (januari 2011) op website: vandentoorntaalentekst.nl]; geraadpleegd 2019-07-01
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek